Zatoczek lśniący

Zatoczek lśniący – opis gatunku

Zatoczek lśniący, znany pod naukową nazwą Segmentina nitida, to interesujący gatunek ślimaka słodkowodnego, który należy do rodziny zatoczkowatych (Planorbidae). Jest to niewielki mięczak, który wyróżnia się charakterystyczną muszlą oraz unikalnymi cechami biologicznymi. Zatoczek lśniący jest szeroko rozpowszechniony w Polsce, a jego obecność można zauważyć w różnych typach zbiorników wodnych.

Morfologia zatoczka lśniącego

Muszla tego ślimaka ma kształt charakterystyczny dla rodziny zatoczkowatych. Jest brunatna, cienkościenna i silnie błyszcząca, co sprawia, że zwraca na siebie uwagę. Jej górna część jest wyraźnie wypukła, podczas gdy dolna jest spłaszczona. Muszla składa się z 4–5 skrętów, z których ostatni jest znacznie szerszy niż pozostałe. Na dolnym brzegu ostatniego skrętu znajduje się tępą krawędź. Wewnątrz muszli widoczne są białawe listewki poprzeczne, które są prześwitujące.

Ciało ślimaka ma ciemny, czerwonawo-szary kolor. Noga jest długa i ma tępo zaokrąglony przód oraz zaostrzony tył, co ułatwia poruszanie się po dnie zbiorników wodnych. Czułki są cienkie i nitkowate, a oczy znajdują się u ich nasady. Warto również wspomnieć o odmianie tego gatunku, która różni się od podstawowej formy bardziej spłaszczoną muszlą oraz lepiej rozwiniętymi listewkami wewnętrznymi.

Występowanie zatoczka lśniącego

Zatoczek lśniący jest gatunkiem palearktycznym, co oznacza, że występuje w dużej części Europy oraz Azji. W Polsce można go znaleźć na większości obszarów kraju, z wyjątkiem wyższych terenów górskich. Jest to gatunek pospolity i liczny, preferujący płytkie zbiorniki wodne takie jak torfianki, rowy melioracyjne czy bagna. Zatoczek lśniący występuje również w akwariach, gdzie często dostaje się razem z roślinami wodnymi lub pokarmem dla innych ryb.

Biologia i ekologia

Ten gatunek ślimaka jest szczególnie odporny na wysychanie. Potrafi zapadać w stan anabiozy, dzięki czemu może przetrwać długi czas (ponad pół roku) zakopany w osadach dennych lub roślinności pokrywającej dno wyschniętego zbiornika. Zatoczek lśniący wykazuje dużą tolerancję na różne pH wody; może zasiedlać zarówno zbiorniki o odczynie obojętnym, jak i lekko kwaśnym (do pH = 4,6).

W naturalnym środowisku zatoczek lśniący najliczniej występuje wśród roślinności wodnej, zwłaszcza w kożuchach rzęsy wodnej oraz glonów nitkowatych. Często spotyka się go w towarzystwie innych gatunków ślimaków, takich jak zatoczek białowargim (Anisus leucostomus), z którym dzieli podobne preferencje środowiskowe.

Odżywianie zatoczka lśniącego

Zatoczek lśniący jest detrytusożernym ślimakiem, co oznacza, że żywi się obumarłymi szczątkami roślin

Artykuł sporządzony na podstawie: Wikipedia (PL).